Dini Site ilahi dinle islami videolar canlı dini radyo ilahiler sohbet

İnsanın dünyaya gelmesi, kendi elinde ve irâdesi, isteği dâhilinde olan bir iş değildir. İnsan, irâdesi dışında, zamanı, mekânı, ırkı, rengi ve cinsiyeti belirlenerek dünyaya gelmektedir. Hayatın cenin, bebek, çocukluk, ergenlik, olgunluk ve yaşlılık gibi devrelerden geçerek ortalama ömre göre bazen erken ölümler, bazen de geç ölümler şeklinde son bulması da asla insanın iradesine bağlı değildir.

“O’dur ki (önce) sizi topraktan, sonra nutfe (sperm)den, sonra alaka (embriyo)dan yarattı. Sonra sizi çocuk olarak (annelerinizin karnından) çıkarıyor. Sonra güçlü çağınıza eresiniz, sonra da ihtiyarlar olasınız diye sizi yaratıyor. İçinizden kimi de daha (ergenlik ve ihtiyarlık çağına ermeden) önce öldürülüyor. Belli süreye erişmeniz için sizi yaratan odur. Umulur ki düşünürsünüz (ibret alırsınız)” [1] Bütün bunlar; insanı annesinin karnından bir şey bilmez halde çıkaran Allah’ın işleridir.

“Allah sizi (hiçbir şey bilmediğiniz durumda) annelerinizin karınlarından çıkardı, size işitme (duyusu), gözler ve gönüller verdi ki şükredesiniz.” [2] Zaten doğum için gerekli olan, dişinin gebe kalması ve doğurması Allah’ın ilmi dışında olmadığı gibi, doğum sonrası uzun veya kısa ömürlü olmak da insanın müdâhale edebileceği olaylardan değildir. Bütün bunlar gelişigüzel tesadüf ile değil, her biri mutlaka Allah’ın ilminde takdir edilmiş ve levh-i mahfuzda yazılmış olarak meydana gelir.

“Allah sizi önce topraktan, sonra meniden yarattı. Sonra sizi çiftler (erkek-dişi) yaptı. Bir dişinin gebe kalması ve doğurması hep O’nun bilgisiyledir. Bir canlıya ömür verilmesi de, onun ömründen azaltması da mutlaka bir kitapta (yazılı)dır. Şüphesiz bu, Allah’a göre kolaydır.” [3]

Allah Teâlâ, aynı nutfeden (spermden) sade erkek değil, dişiler de yaratır ve bunu da izdivaç (evlenmek) kanununa bağlamıştır.[4]

Dünyaya geliş ve yaşamla ilgili Rabbimiz Allah şöyle buyuruyor:

“Ey insanlar, eğer öldükten sonra dirilmekten kuşkuda iseniz (bilin ki) Biz sizi (önce) topraktan, sonra nutfe (sperm)den sonra alaka (embriyo)dan, sonra biçimlenen ve biçimlenmeyen bir çiğnem et parçasından yarattık ki, size (kudretimizi) açıkça gösterelim. Dilediğimizi belirtilmiş bir süreye kadar rahimlerde tutarız, sonra sizi bir bebek olarak çıkarırız. Sonra güç (ve kabiliyetler)inize ermeniz için (sizi büyütürüz). İçinizden kimi (henüz çocukken) öldürülür, kimi de ömrün en kötü çağına (ihtiyarlığa) itilir ki, bilirken bir şey bilmez hale gelsin (çocukluğundaki gibi bedence ve akılca güçsüz bir duruma düşsün). Yeri de kurumuş, ölmüş görürsün. Fakat Biz onun üzerine suyu indirdiğimiz zaman titreşir, kabarır ve her güzel çifti bitirir.” [5]

Kur'an’ın anlattığı insan yaratılış aşamaları, anatomi ve jinekoloji ile de doğrulanmaktadır. Döllenme esnasında erkek 400-500 milyon sperm çıkarır. Kur'an’da nutfe adı verilen bu meni hayvancıklarının büyük bir başı ve uzunca bir kuyruğu vardır. Kuyruğunun titreşimiyle hareket eder. Kadının ovarium’una ulaşınca yumurtacığı yalnız bir hayvancık aşılar. Aşılanmış yumurta ikiye, dörde, sekize, on altıya bölünürken rahim kanalından gelip rahmin arka duvarında, kendine bir yer seçerek oraya asılır. İşte Kur'an’da buna asılan anlamında alaka denilmiştir. Kırk gün kadar böyle alaka halinde kalır. Bölünme sonunda çoğalan bu nokta yuvarlaklaşır belli belirsiz bir çiğnem et parçasına benzer bir görünüm veren alaka, mudğa (çiğnenmiş et) şekline konmuş olur.

Uzunluğu 2,5 cm.den fazla olmayan mudğanın hacmi elli katına, ağırlığı da sekiz bin katına çıkar. Bundan sonra mudğa, hücrelere bölünmesini sürdürür. Hücrelerin binlercesi kendi aralarında birleşerek her grup, fetüs denilen ceninin belirli bir organını yapar. Mü'minun suresinin 13. ayetinde belirtildiği gibi, insanın yaratılışı nutfe ile başlar, nutfe alakaya, alaka mudğaya döner. Mudğanın içinde oluşan kemikleri adale dokusu sarar. [6]

“Sonra da onu düzeltip bir biçime soktu ve ona ruhundan üfledi.” [7]

Yüce Allah böylece insanı en güzel şekilde, biçimde yaratır. [8]

“İnsanların hayırlısı insanlara faydası dokunandır.” [9]

“Ey insan! Küçük bir cüsse olduğunu sanıyorsun; ama sende âlemler gizlidir.” [10]

“En iyi insan, insanlara faydalı olandır.” [11]

“Şahsiyetini kazan ve faziletini kemâle eriştir. Zira, sen cisminle değil, ruhunla insansın.” [12]

“İnsanları iyi tanıyın, her insanı fena bilip kötülemeyin. Her insanı da iyi bilip övmeyin.” [13]

“Hukukta tarak dişi gibi müsavi olan insanlar, idrak ve kabiliyette, anlayış ve görüşte birbirlerinden üstün yaratılmışlardır.” [14]

“İnsan yaratılıştan iyidir, kötülüğe yönelişi dış etkilerdendir.” [15]

“Hiçbir şey insan kadar yükselmez ve onun kadar alçalmaz.”  [16]

“İnsan beşer bazen şaşar, hata işler üçer beşer, Düz ovada yürür iken, ayağı sürter düşer.” [17]

“İnsan, gerçeğini bilmeli, bu gerçek, Allah’a kulluktur, bunu yerine getirmeli. Dünya ve âhirette mutlu olmak istiyorsak, yok başka çaresi.” [18]

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Mü'min: 40/67

[2] Nahl: 16/78

[3] Fâtır: 35/11

[4] Prof. Dr. Şerafettin Gölcük, Kur'an ve İnsan, s. 26-27                                           

[5] Hac: 22/5

[6] Prof. Dr. Süleyman Ateş, Kur'an-ı Kerim ve Yüce Meali, s. 331

[7] Secde: 32/9

[8] Bkz.Tin: 95/4

[9] Hadis-i Şerif 

[10] Hz. Ali (r.a.)

[11] Hz. Ali (r.a.)

[12] İmam-ı Gazalî.

[13] Mevlana Celaleddin Rumi

[14] Ahmet Şahin

[15] Lu Wang.

[16] Hönderlin

[17] Muzaffer Coşkun, Yıldız Cümleler Ve Unutulmaz İbretli Sözler, s. 205-208

[18] Süleyman Gülek, İnsan Gerçeği Ve İslami Hayat, Rağbet Yayınları, İstanbul, 2005: 64-67.