Şu anda hiç yorum yok.
Ana Sayfa 
Dini Bilgiler (Fıkıh) İ İman Allaha
Dini Bilgiler (Fıkıh) İ İman Allaha | İman Allaha |
|
Bizleri ve bütün kainattaki canlı ve cansız bütün varlıkları yaratan ,rızık veren ,koruyan basit halden mükemmel hale getiren ve kainatın belli bir düzende gitmesini sağlayan,tek kanun koyucu ve kanunları kabul edilen ,Bütün kainatın rabbi,ilahı,meliki Allah olduğuna inanmaktır. İman * 1-Ey örtüsüne bürünen (Peygamber)! 2- Kalk artık uyar3- Sadece Rabbini yücelt Müddesir 74/1-2-3 * Görmedin mi Allah nasıl bir misal getirdi:Güzel bir sözü,kökü (yerde) sabit,dalları gökte olan güzel bir ağaca (benzetti) İbrahim 14/24(Güzel söz güzel ağaca benzetiliyor.Çünkü ağacın diri kalması için nasıl sulanmaya,bakılmaya ihtiyacı varsa ,bunlar bulunmadan kurursa kalpteki iman ağacı da böyledir.Eğer sahibi faydalı ilim,salih amel,zikir ve tefekkürle her zaman bakıp onu gözetmezse kuruyabilir .bir hadis-i şerifte:”Elbise nasıl yıpranır eskirse ,kalpteki iman da öyelce yıpranır,eskir .O halde imanınızı daima tazeleyin”denerek bu gerçek dikkatlerimize sunulmuştur.) * Cesaretli insanların peygamberler,sıddıyklar,veliler ve şehidler olduğunu görürüz.Bundan da anlaşılıyor ki,cesaretin kaynağı imandır.İmanı zayıf insanlar,dinin vatanın ve namusun tehlikeye maruz kalması karşısında gerekli cesareti gösteremezler.Fakat imandan kaynaklanan cesaretle mücehhez olanlar,ucunda ölüm de olsa dinlerinden,imanlarından vatanlarından,namuslarından asla taviz vermezler.sayılarının az olması,destekçilerinin olmamas,horlanmaları,taşlanmaları onların cesaretlerini kıramaz.Yalnız da olsalar,tevhid davasından vazgeçmezler.Lailahe illallah kelimesini cesaretle tüm cihana haykırırlar. İmansızlık gönülde bir cehennem,amelsizlik ise bir gurbet,bir açlık ve bir yalnızlıktır.Bu tür insanlarda zamanla,bir kısım kişilik bozukluklarının ortaya çıkması çıkacağı ise kaçınılmazdır.İslami ölçüler içinde Allaha yönelenlerden hiç yollarda kalan olmamıştır.; aralarında,kendi zaaflarından ötürü bazı sarsılanlar bulunsa da,tamamen devrilenler görülmemiştir. * Allah dostu Hz.İbrahim (a.s.) imanından aldığı cesaretle;herkesin secde ettiği putları eline aldığı baltayla Allah adına param parça etti.Mancınıktan ateşe atılacağı anda,yardım istermisin diyen Cebrail a.s.’e imanından aldığı cesaretle-hasbiyellah ve ni’mel vekil-(Allah bana yeter.O ne güzel vekildir.) diye cevap verdi. * Bıçak boğazına dayandığında,çocuk yaştaki İsmail a.s,imanından aldığı cesaretle: “Ben Allah’a teslim oldum. ”dedi. * Hz.Musa a.s,herkesin ilah tanıdığı putçu Firavne,imanından aldığı cesaretle “Her türlü hakimiyet Allah’ındır!” dedi. * Allah c.c’nun biricik habibi Hz.Muhammed ( s.a.v.) putçu Mekke devletinin,putperest yöneticileri İslam’dan vazgeçmesini istediklerinde,imanından aldığı cesaretle:”Eğer güneşi sağ elime,ayı da sol elime koysanız,Allah bu davayı galip kılmadan,yahut onun uğrunda ölmeden bırakmayacağım.”diye haykırdı. (Bidaye c.3 sh.43) * İnsanlar, imtihandan geçirilmeden, sadece "İman ettik" demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar? Ankebut 29/2Andolsun ki, biz onlardan öncekileri de imtihandan geçirmişizdir. Elbette Allah, doğruları ortaya çıkaracak, yalancıları da mutlaka ortaya koyacaktır. Ankebut 29/3 (Görüldüğü gibi bu ayetlerde,”inandık”demekle her şeyin bitmeyeceği,aksine sorumluluğun imanla başlayacağı,inananlardan kıyamet gününde hasap sorulacağı bildirilmektedir.)--Hani insanlar toprağa çekirdek ekerler,evet toprakta bir çekirdek,tohum var ama nereden bileceğiz.Meyve verecek ki bilinsin.Aynı bunun gibi kalpte olan imanın da dıştan görünmesi gerekiyor.Sözler çekirdekler gibidir.Çekirdek toprakta nasıl yeşeriyorsa sözlerde aynı şekilde yeşerir çiçek verir meyveli ağaca dönüşür.Belki çekirdek toprakta çürürde söz çürümez.--Kişinin büyük bir müesseseyi idare etmesi akıllı olduğunun delili olmaz.İyi proğramlanmış robotlar da proğram dahilinde gerekeni yapar.Akıl odur ki yaratanını tanır. --İman gönül işidir .Amel ise imanın görünen çiçeği meyvesidir.Baştaki iki gözünü kapatana dünyanın aydınlık olmasının hiçbir faydası olmadığı gibi gönül gözünü Kur’ana kapatana da Kur’an ışığını vermez. --İlim fazla rivayet bilmek değil,Allah’dan korkmaktır.Faydasız ilimden Allah’dan korkmayan kalbden Allah’a sığınmak gerekir -- Onlar ki gaybe iman edip namazı dürüst kılarlar ve kendilerine verdiğimiz rızıktan (Allah yolunda) harcarlar.. Bakara 2/3 İmanMüslüman milletlerin kendi dinlerinden olmıyanlara benzememeleri Kur’an ve sünnet ile belirtilmiştir. Kur’an, sünnet ve icma ile açıklanan (kafirlere benzemeyin) emri kesin bir emirdir. İslamda batıla benzemenin tüm unsurları haramdır. Zahiren bir topluma benzemeye çalışmak zamanla o toplumu ahlaki değerlerini, kötü ve çirkin işlerini benimsemek hatta inançta onlara benzemeye en büyük sebeptir. Önceleri pek anlaşılır olmıyan bu sebepler zamanla kontrolden çıkarak manevi ruh bozukluklarına sebep olurki bu da insanın maneviyatının yok olmasına sebep olur. Ebû Zer radıyallahü anh rivayet ediyor:Bir gece dışarı çıkmıştım. Baktım Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem yalnız başına yürüyordu. Yanında kimse yoktu. Herhalde yanında başka birinin olmasını istemiyor diye düşündüm. Ben de alacakaranlıkta yürümeye başladım. Birden geri dönünce beni gördü.- "Kim o?" dedi.- Ebû Zer’im. Uğrunda canım feda olsun, diye cevap verdim.- "Gel Ebû Zer" dedi. Onunla birlikte bir müddet yürüdüm.Bu defa- "Otur şuraya" diyerek, beni çevresi taşlarla kaplı geniş düz bir yere oturttu ve:- "Ben dönünceye kadar burada otur." buyurdu. Siyah taşlarla kaplı bir arazide yürümeye başladı. Nihayet onu gözden kaybettim. Yerimde bir hayli bekledim. Bir müddet sonra dönüp gelirken şöyle dediğini işittim: "Zina bile yapsa, hırsızlıkta etse." yanıma gelince artık sabredemedim ve:- Ey Allah’ın Rasulü canım sana feda olsun. Taşlı yerde kendisi ile konuştuğun kimdi? Sana cevap veren bir kimseyi göremedim dedim.- “Bu Cibril’di. Bana kara taşlı yerde göründü ve ‘Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmadan ölen kimsenin cennete gireceğini ümmetine müjdele’ dedi.” Ben, Ey Cibril! hırsızlık yapsa da, zina etse de mi? diye sordum. “Evet” dedi. Bu defa ben:- Ey Allah’ın Rasulü gerçekten hırsızlık yapsa, zina etse de mi? dedim.- "Evet hatta şarap bile içse." buyurdu. (Buhari-Müslim Bu husus Araf Suresi 7/172. ayette şöyle açıklanıyor:"Kıyamet gününde ‘Biz bunlardan habersizdik’ demeyesiniz diye Rabb’in ademoğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini aldı ve onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: ‘Ben sizin Rabb'iniz değil miyim?’ (Onlar da) ‘Evet (Rabb'imiz olduğuna) şahit olduk’ dediler."Müfessirler bu ayeti kerimenin tefsirinde insanoğlundan iki kere söz alındığından bahsetmektedirler. Bunlardan birisi ruhlar aleminde alınan misak, diğeri de ana rahminden dünyaya geldiklerinde alınan misaktır. Her iki halde de insan Allah’tan başka ilah olmadığını, kendisinin de O’nun kulu olduğunu tasdik etmiştir. İnsan akil baliğ olunca ya bu misaka sadık kalıpİman Allah'a Iman Ne Demektir? Allah Teâlâ'nin varligina ve birligine inanmak ve O'nu sifat ve isimleriyle güzelce tanimaktir.Allah'a îman, bütün dinlerin temelidir. Allah'a inanma, O'na dayanma ve ibâdette bulunma ihtiyaci, insanda yaratilistan vardir. Bu duygu, insanla beraber dogmus ve her devirde de olagelmistir. Allah'in varliginin delillerinden biri de budur. Çünkü fitrat yalan söylemez. Insan fitratinda, madem, bir yüce Yaraticiya inanip dayanma, O'na ibâdet etme, yalvarip dileklerine karsilik bulma ihtiyaci vardir; öyleyse o yüce Yaradanin vâr olmamasi mümkün degildir. Bu, fitratin inkâri demek olur. Baska hiçbir delil olmasa bile, bu fitrat ve vicdan delili, Allah'in varligini anlamamiz için kâfi bir isiktir. Aslinda, Allah'i inkâra yeltenenler bile, baslari dara geldigi zaman yine Allah'a yönelmek, O'ndan yardim dilemek zorunda kalirlar. Fakat darliktan kurtulur kurtulmaz yine eski hallerine dönerler. Bunun misalerini pek çok görmüs ve duymusuzdur. Bu hususa Kur'ân-i Kerîm su sekilde isâret buyurmaktadir: "Insana bir zarar dokundugu zaman, yan üstü yatarak, yahut oturarak veya ayakta iken bize yalvarir. Fakat ondan (ilticâsina sebeb olan o) zarari kaldirdigimiz zaman, sanki kendine dokunan bir zarardan dolayi bize yalvaran o degilmis gibi hareket eder. (Eski sapikligina devam eder.)" (Yûnus, 12). "Gemiye bindikleri zaman (batma korkusundan) ihlâs ile Allah'a yalvarirlar, fakat kendilerini karaya çikarip kurtardigimizda, hemen sirk kosarlar." (el-Ankebût, 65). Iman Nedir? Iman, lügatte, bir sey'e tereddütsüz inanmak ve kesin olarak, içten ve yürekten baglanmak demektir. Dinî mânâsi ise, Allah'in varligina, birligine, tereddütsüz inanmak ve Hz. Muhammed'in (asm) peygamber oldugunu ve bize bildirdigi seylerin hepsinin hak ve dogru bulundugunu, hiçbir sübhe duymadan kabûl ve tasdik etmektir. İIman Kaç Kisma Ayrilir? Iman iki kisma ayrilir: 1. Icmalî îman, 2. Tafsilî îman.Icmalî Iman Ne Demektir? Peygamberimizin Allah'tan alip haber verdigi seylerin hepsine birden, topluca inanmak demektir. Bir kimse, mânâsini bilerek ve kabûl ederek: "Lâ ilâhe illâllah Muhammedün resûlüllah" dese icmalî olarak îman etmis olur. Bu cümleye Kelime-i Tevhid denir. Mânâsi sudur: Lâ ilâhe illâllah: Allah'dan baska hiçbir ilâh ve hakikî ma'bud yoktur. Muhammedün resûlüllah: Muhammed (asm), Allah'in Resûlü ve Peygamberidir. Tafsilî Iman Neye Denir? Peygamberimizin Allah'tan haber verdigi seylerin herbirini delilleriyle bilip inanmaktir. Diger bir ifadeyle, dinin zaruriyatini bütün tafsilât ve teferruâtiyla ögrenip tasdik etmek demektir. Dînin Zaruriyâti Nedir? Dînin zaruriyâti, Âmentü'de yer alan 6 îman esasi ile dînin namaz, oruç, hac, zekât gibi farz kildigi ibâdetler ve adam öldürmek, içki içmek, zinâ yapmak gibi haram saydigi fiillerdir. Bunlari, her Müslümanin teferruâti ile bilmesi ve inanmasi sarttir. Âmentü Nedir, Âmentü'de Yer Alan Iman Esaslari Nelerdir? Âmentü, her Müslümanin inanmasi, kabûl edip tasdik etmesi farz olan îman esaslarindan ibarettir. Âmentü'de yer alan îman esaslari 6'dir ve sunlardir: 1. Allah'a inanmak, 2. Meleklerine inanmak, 3. Kitablarina inanmak, 4. Peygamberlerine inanmak, 5. Âhiret gününe, öldükten sonra dirilmeye inanmak, 6. Kadere, hayir ve serrin Allah'dan olduguna inanmak.İman“İman ettim demekle yetinemez ve yakayı kurtaramazsınız, nasıl iman ettiğinizi ve ne derece samimi olduğunuzu ölçeceğiz.” (Ankebut/2-3) ikazını yapıyor Yüce Rabbimiz. Dili ile iman ettiğini söylediği halde, iman edilen şeyleri kalbi ile tasdik etmeyen kimselere Allahu Tealâ: “Onlar inandık dediler. De ki: Siz iman etmediniz, ama ‘boyun eğdik’ deyin. Henüz iman kalplerinize yerleşmedi.” (Hucurat/14) uyarısında bulunuyor.Kur’an’da bildiği gibi bizler, nefsimizin süslediği gibi değil, Rabbimizin istediği gibi iman etmedikçe, mümin sayılmayız. Bu nedenle, imanın kalplerimize tam olarak yerleşmesi en önemli meselemizdir.Halk dilinde “amentü” denilen iman esaslarına inanan kimse mümin sayılır. Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, kadere, hayır ve şerrin Allah’ın yaratmasıyla olduğuna inanarak iman esasları yerine getirilmiş olur.İman, Allahu Tealâ’nın kulun kalbine attığı ilahi bir nur ve Rabbani bir şuurdur. İmanın temelini işte bu nur ve şuur ile tasdik (kabulleniş) oluşturur. Aslında yok olan bir şeye değil, var olduğu halde görünmeyen şeylere iman edilir. Bunun için önce imana davet eden Peygamberin sözüne teslim olunur; onun söyledikleri hak kabul edilir. İnandıklarının hakikatını anlamak, varlıklarını hissetmek, onları tanımak sonra gelir.İmanın, ilim ve salih amel ile korunma altına alınması gerekir. Çünkü kalpteki iman, dil ile ikrar, amel ile ispat edilmezse, ne imanın varlığı anlaşılır, ne de tadına varılır.İman ile amel, kalple vücut gibidir. Kalp ve vücut da tek başına ayakta duramaz, hayat bulamaz. İmanın, salih amel, taat ve ibadetle gereği yapılınca İslâm yaşanmış olur. İslâm imanın ilan edilmesidir. İman da İslâm’ın akaidi, yani inançlar bütünüdür. Allah katında imansız amel kabul edilmez.İman Herşeyden Üstündürİşin temeli imandır. İman, amelden öncedir ve ondan üstündür. Müslümanların amelleri sayı ve şekil olarak aynı olsa bile, kalpteki iman ve yakîn seviyeleri birbirinden farklıdır. Aynı namazı kılan iki insanın kıldığı rekat sayısı ve okuduğu ayet miktarı eşit olabilir. Fakat namazlarının fazileti, lezzeti ve Allah katındaki kıymeti, kalplerindeki iman, Allah sevgisi, yakîn nuru ve müşahedeye göre farklıdır. Herkesin iman seviyesi değişiktir. Hatta insanın kendi imanı bile, her an aynı seviyede kalmaz; şartlara göre kuvvetlenir, zayıflar. Nuru çoğalır, azalır.İmanın yeri olan kalp, Allahu Tealâ’nın gayb hazinelerinden bir hazinedir. Melekut alemine aittir. İnsandaki bütün bilgi, marifet, sevgi, korku gibi haller bu kalpte oluşur. Allahu Tealâ bu kalbe nazar buyurur, ona emreder ve ona nehyeder. Onu kendisine davet eder, ilahi sevgi ve nur oraya iner. İnsana kalbine göre değer verilir. Bunun için bir insan midesinin derdine düştüğü gibi, en kıymetli cevheri ve asıl emaneti olan kalbinin de derdine düşmeli, onun derdini dindirmek, ihtiyacını gidermek için elinden geleni yapmalıdır.İman Korunma İsterHaramlar 'is'e benzer. Nasıl ki is, ampule yapışa yapışa ışığın dışarıya çıkmasına engel olur, haramlar da kalbe yapışa yapışa imanın nuruna engel olur. İbadet, imanı korur. İbadeti, lambanın camına benzetebiliriz. O cam kırılırsa lamba söner...İman taklitte kalırsa, insan gerçek müslüman olamaz. İmanı taklitten ve zayıflıktan kurtarmak için, önce iman edilen şeyler hakkında bilgi sahibi olmalıdır. Sonra kalpte Allah sevgisini besleyecek sebeplere sarılmalıdır. Bu sebeplerin en başında zikir, tefekkür, namaz, dua, helâl lokma, sadaka verme ve haramlardan el çekme gelir. Kalbi örten, kirleten, daraltan günahlardan tevbe etmelidir. Sık sık ‘la ilâhe ilallah’ kelime-i tevhidini kalp ve dil ile söyleyerek imanı tazelemelidir. İmanı kuvvetli, edebli ve şerefli Allah dostları ile beraber olmalıdır. Bu tedbirlere Ashab-ı Kiram dahi muhtaçtı. Öyle ki, onların tek derdi imanlarını ve kalpteki Allah muhabbetini korumaktı. Hz. Rasulullah’ın (A.S.) vahiy katiplerinden Hanzala el-Üseydi (R.A.) anlatıyor: “Bir gün Ebu Bekir Sıddik (R.A.) ile karşılaştım, bana:‘Nasılsın?’ diye sordu. Ben de:‘Hanzala münafık oldu!’ dedim. O:‘Sübhanallah! Sen ne diyorsun?’ dedi. Ben:‘Bizler Hz. Rasulullah’ın (A.S.) yanında bulunuyoruz. O bize Cennet ve Cehennem’i anlatıyor. Öyle ki, sanki onları gözümüzle görüyor gibi oluyoruz. Sonra huzurundan çıkıp çoluk-çocuğa karışınca ve işlere dalınca, orada aldığımız çok şeyleri unutuyoruz (İçeride bir türlü, dışarıda başka türlü hallere giriyoruz. Bunun münafıklık olmasından korkuyorum)’ dedim. Hz. Ebu Bekir (R.A.) de: ‘Vallahi bizde de benzeri şeyler oluyor!’ dedi. Bu durumu kendisine arzetmek için beraberce Hz. Rasulullah’ın (A.S.) huzuruna gittik. Beni görünce:‘Ey Hanzala neyin var?’ diye sordu. Ben:‘Ya Rasulallah, Hanzala münafık oldu!’ dedim. Efendimiz (A.S.):‘Bu nasıl sözdür?’ diye sordu. Ben de:‘Ya Rasulallah. Sizin huzurunuzda bulunduğumuzda bizlere Cennet ve Cehennem’i hatırlatıyorsunuz. Öyle bir hale giriyoruz ki, onları gözümüzle görüyor gibi oluyoruz. Sonra huzurunuzdan çıkıp çoluk çocuğa karışınca ve işlere dalınca, orada aldığımız çok şeyleri unutuyoruz!’ dedim. Bunun üzerine Rasulullah (A.S.):“Nefsim elinde olan Allah’a yemin olsun ki, eğer siz benim yanımda iken elde ettiğiniz duruma ve zikir haline devam edebilseydiniz, melekler ziyaretinize gelir, sizinle yataklarınızda ve yollarınızda müsafaha ederlerdi. Fakat ey Hanzala! Bazen böyle, bazen öyle olur.” buyurdu ve bunu üç defa tekrar etti.” (Müslim, Tirmizî) »
Yorum yok » Yorumu Gönder
Sadece üyeler yorum yazabilir
Lütfen giriş yapın veya üye olun!. |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
Toplam Forum Konusu : 877
Toplam Forum Mesajı : 1646 
