Dini Site ilahi dinle islami videolar canlı dini radyo ilahiler sohbet

İslâm Dini
 

İslâm’ın lugat mânâsı; Tâbi olmak, teslim olmak, bağlanmak itaat etmek, boyun eğmek (tevâzu göstermek) mânâlarına gelir. [23] Allah Teâlâ’nın emirlerine teslim olup itaat etmeğe dayanan bir din olması sebebiyle bu dine İslâm denmiştir.

Terim anlamı ise; Allah tarafından peygamberler aracılığı ile insanlara bildirilen dünyada ve âhirette insanları mutluluğa ulaştıracak hayat şekli, itikadî ve amelî bir nizamdır. İslâm, akıl sahibi insanları kendi tercihleriyle bizzat hayırlı olan şeylere götüren İlâhî bir kanundur.

İslâm’ın mânâsı teslim olmaktır; Allah’ın emir ve yasaklarına teslim olmak. Allah’ın hükümlerine teslim olmaksızın İslâm olmaz. [24]

İnsan, Allah’ın yarattığı kuldur. Allah ilmiyle her şeyi kuşattığından ve hikmet sahibi olduğundan kulluğun gereği, O’ na teslim olmaktır.[25]

İslâm; Allah’ın insanlar için seçtiği dinin özel adıdır. “ Size din olarak İslâm’ı seçtim” [26] buyrulmaktadır.

İslâm, kelime olarak “barış” (esenlik, mutluluk) anlamına gelen “silm”, “selâm”ve “selâmet”le aynı kökü paylaşır. Dolayısıyla “İslâm”ın kelime olarak anlamlarından biri de  “barış”tır (esenlik, mutluluktur). Tüm insanlar fitneyi, fesâdı terk edip Allah’ın dini olan İslâm’a teslim olsalar, her taraf selâmete kavuşup tümüyle barış ve kardeşlik hüküm sürer. Çünkü İslâm barış, esenlik, mutluluk dinidir.

İslâm Hz. Adem’den (a.s.) peygamberlerin sonuncusu Hz. Muhammed (s.a.s.)’e kadar bütün rasûl ve nebîlerin dinidir. Kur’ân-ı Kerim bu gerçeği şu şekilde ortaya koymaktadır. Hz. Nuh (a.s.)’ın dilinden şöyle buyrulur: “Müslümanlardan olmakla emrolundum.” [27]

Hz. İbrahim (a.s.) ve Hz. İsmail (a.s.)’ın dilinden:

“Ey Rabbimiz bizi sana müslüman (samimiyetle teslim) olanlardan kıl.”  [28]

Hz. Yakup (a.s.)’ın çocuklarına vasiyetinden: “Şüphe yok ki, Allah râzı olduğu İslâm dinini sizin için seçti, o halde siz ancak müslüman olarak can verin.” [29]

Hz. Musa (a.s.)’ın dilinden:

“Eğer müslüman iseniz Allah’a tevekkül edin.”  [30]

Hz. İsa (a.s.)’ın havârilerinin dilinden:

“Allah’a iman ettik ve sen şahit ol ki, biz gerçekten müslümanlarız.” [31] 

Sahih bir hadis-i şerifte de şöyle buyrulur:

“Peygamberlerin dinleri birdir, İslâm’dır.” [32] Ayrıca Kur’ân-ı Kerimde şöyle buyrulmaktadır:

“Dini el birlik tatbik edin ve ayrılığa düşmeyin diye Allah, dinden (tevhid esasından) Nuh’a tavsiye ettiğini ve sana vahyeylediğimizi; bir de İbrahim’e, Musa’ya, İsa’ya tavsiye ettiğimizi, sizin için şeriat yaptı.” [33] Aslında İslâm’ın mânâsı:

Vahiy üzere gelen Allah’ın emir ve yasaklarına teslim olmaktır. Kim bütün işlerde yüzünü ve kalbini Allah’a teslim ederse, işte müslüman odur. Nebî ve rasûller diğer insanlardan daha çok Allah’a teslim olduklarından onlar müslümanların ilkleridir. Allah’ın hükümlerine teslim olmaksızın İslâm yoktur. [34] Görülüyor ki, İslâm mutlaka teslimiyet ister. Kulluğun gereği, Allah’a teslim olmaktır. Allah’a ve Rasûlü’ne teslim olmaksızın müslüman olunmaz.

“Rabbin hakkı için onlar, aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem yapıp sonra da verdiğin hükümden içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça, iman etmiş olmaz.” [35]

Hz. Âdem’den Hz. Muhammed’e kadar bütün peygamberlerin getirdiği hak dinlerin ortak adı İslâm’dır. [36]

İslâm ile ‘din’ âdeta eş anlamlı iki kelime gibi tellâkkî edilmiş ve bütün peygamberlerin getirdiği dinin İslâm olduğu ifade edilmiştir. [37]

Ayrıca İslâm, özel olarak Hz. Muhammed (s.a.s.)’e gelen dinin adıdır. [38]    

Hz. Muhammed (s.a.s.)’den önceki peygamberlere gönderilen hak din, daha sonra tahrif edilmiş, değiştirilmiş ve taşıdığı hakikatler kaybolmuş, unutulmuştur. Ona tâbi olanların inanç, ibâdet ve yaşayışlarına bâtıl karışmış, haktan, doğrudan uzaklaşmışlardır. Son peygamber Hz. Muhammed (s.a.s.)’in gelmesi suretiyle aslı bozulmuş, değiştirilmiş olan dinin hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır. Allah Teâlâ, son peygamberi ve son kitap Kur’ân-ı Kerim’i göndermiş ve bütün insanların uyması gereken Hak din İslâm, peygamberimiz (s.a.s.)  tarafından tebliğ  edilmiştir.

Kur’ân-ı Kerim’de Rabbimiz şöyle bildirmektedir:

“Muhammed sizin erkeklerinizden hiç birinin babası değildir, ancak o, Allah’ın Rasûlu ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah her şeyi bilendir.”  [39]

“(Ey Resûlüm) Biz seni ancak bütün insanlara bir müjde verici ve uyarıcı, korkutucu olarak gönderdik.” [40]

“De ki: ‘Ey İnsanlar! Gerçekten ben sizin hepinize gelen Allah’ın (son) peygamberiyim.” [41]

Bazı kişiler bilmeyerek veya kasıtlı olarak şöyle diyorlar:

“İslâm dini son din; fakat yahudiler kendi dinlerine, kitaplarına (Tevrat’a) uydukları zaman doğru olanı yapmış olur veya hıristiyanlar kendi şimdiki dinlerine, İncil kitabına uyarlarsa, onlar da dinin gereğini yapmış olur. Bunları eleştirmenin bir gereği yok. Onlar da doğrusunu yapmış oluyorlar, değil mi?”  Tabiî ki, değil. Çünkü Hz. Musa (a.s.)’a gönderilen Tevrat sonradan değiştirilmiş, bozulmuş, insanlar haktan ayrılmış, uzaklaşmış durumunda olduğundan, Allah Teâlâ Hz. İsa (a.s.)’ı  peygamber olarak İncil’le beraber göndermiş, o da insanları hak dine dâvet etmiş, fakat Hz. İsa (a.s.)’dan sonra İncil de değiştirilmiş ve bozulmuştur. İnsanlar gittikçe Allah’ın dininden uzaklaşmışlar, dolayısıyla Rabbimiz; son peygamber Hz. Muhammed (s.a.s.)’ı göndermek suretiyle İslâm dinini onunla tebliğ ettirmiştir. Peygamberimiz (s.a.s.)’ın dâvet ettiği İslâm dinini kabul edenler müslüman olmuş, Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’in yanında yer almış, kabul etmeyenler “biz atalarımızdan gördüğümüz gibi yaşarız, kabul etmeyiz” diyenler kâfir olmuşlardır. Rabbimiz Allah bu gerçeği belirtmektedir:

“Hiç şüphesiz din, Allah katında İslâm’dır.” [42]

“Kim İslâm’dan başka bir din ararsa (ona tâbi olursa) asla ondan kabul edilmez. O, âhirette de kayba (hüsrana) uğrayanlardandır.” [43]

 “Bugün size dininizi kemâle erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslâm’ı seçip râzı oldum (beğendim).” [44]

Allah Teâlâ’nın insanlar için seçtiği, râzı olduğu İslâm dininden râzı olmayıp beğenmeyenler, “bu çağda, bu asırda İslâm’ın prensipleri uygulanmaz” diyenler, “âhirette de hüsrâna uğrayanlardandır.”

Dünya ve âhirette huzur, saâdet isteniyorsa, İslâm’dan başka bir din, yaşam biçimi kabul etmek asla doğru değildir. Allah’a iyi bir kul olmanın, imtihanı kazanmanın tek çıkar yolu Hz. Muhammed (s.a.s.)’i önder, örnek edinmek, onun gösterdiği İslâm’a tam mânâsıyla tâbi olmak, teslim olmakla mümkündür. Bunun dışındaki yollar, yaşam biçimleri “asla ondan kabul edilmez, o âhirette de kayba uğrayanlardandır.”

“Dinde zorlama (ve baskı)  yoktur. Gerçek şu ki; doğruluk sapıklıktan (yanlışlıktan) apaçık ayrılmıştır. Artık kim tâğutu tanımayıp (onu reddederse)  Allah’a inanırsa, o, sapasağlam bir kulpa yapışmıştır; bunun kopması yoktur. Allah, işitendir, bilendir.”  [45