Dini Site ilahi dinle islami videolar canlı dini radyo ilahiler sohbet

1. Allah İnancı:  Allah birdir, eşi ve benzeri yoktur.

2. Peygamber İnancı: Bütün peygamberler Allah’ın elçisidir. Hz. Muhammed (s.a.s.) son peygamberdir ve bütün insanlığa gönderilmiştir.

3. Kitap İnancı: Allah’ın gönderdiği kitaplar gerçektir. Kur’ân-ı Kerim, son ilâhî kitaptır, bozulmamıştır.

4. Evrensellik: İslâm dini evrenseldir ve kıyamete kadar geçerlidir.

5. Akıl: İslâm dini, akla ve mantığa hitap eder.

6. İtidal: İslâm dini, orta yol dinidir ve her türlü aşırılığa karşıdır.

7. Dünya-Âhiret: İslâm dini, dünya ve âhiret işlerinin beraberce yürütülmesini emreder.

8. Üstünlük: İslâm dinine göre insanlar arasında soy, sop, makam, mevki gibi şeyler, üstünlük nedeni değildir.

9. Güvenlik: İslâm dinine göre; insanların mal, can ve namusları güvence altındadır.

10. Temizlik: İslâm dini, maddî ve mânevî temizliği emreder.

11. Adâlet: İslâm dini, sosyal adâleti ve adâletin ayakta tutulmasını emreder.

12. İlim: İslâm dini faydalı olan her şeyi öğrenmeyi ve öğretmeyi emreder. [54]

İslâm dininin bu özellikleri ve hükümleri, insanları dünya ve âhiret saâdetine, mutluluğuna kavuşturur. Fakat bazı kişiler: “din ayrı, dünya işleri ayrı; din ayrı, insanların istediği gibi yaşama tarzı ayrı, insanların yaşam tarzını din belirlemez, karışmaz” diyorlar. Bunların ya İslâm dininden haberleri yok, bilmiyorlar veyahut kabul etmek istemediklerinden dolayı karşı çıkıyorlar. Eğer İslâm’ın muâmelât yönünü bilmiyorlarsa öğrenilmesi kolaydır; ya fıkıh kitaplarından ya da bu konuları iyi bilen hocalardan öğrenmek mümkündür. Fakat bu hükümler var, ama ‘ben kabul etmiyorum’ derse işte o zaman durum değişir; müslüman olduğunu söylüyorsa da bir şey ifade etmez, mürted olmuş, dinden çıkmış, müslümanlıkla alâkası kesilmiş olur. Bazıları da şöyle diyorlar: “İslâm’a inanıyoruz; namaz, oruç, hac, zekât tamam da, diğer sosyal meseleleri kafamıza göre, yapsak ne olur?” Veya “İslâm’ın bazı yönlerini kabul etmesek ne çıkar?” Bu şekilde düşünenler dinden çıkar. İşte Rabbimizin beyanı: “Kitabın bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr mı (red mi) ediyorsunuz? Aranızda böyle yapanın cezası, ancak dünya hayatında rezil olmaktır, âhiret gününde de azâbın en şiddetlisine onlar uğratılırlar.” [55]

 İslâm bir bütündür, bir kısmını kabul edip, bir kısmını kabul etmemek mümkün değildir. İslâm, pazarlık dini değil, teslim olma dinidir. Müslüman, İslâm’a teslim olmuş kişiye denir. Mü’min, müslüman olarak yaşamak  isteniyorsa yapılacak şey, İslâm’ın kabul ettiğini kabul etmek, reddettiğini  reddetmek, İslâm’a tâbi olmak, teslim olmaktır. “Şu hususu kabul ediyorum, bu hususu kabul etmiyorum.” demeye hakkı yoktur. İslâm’ın  hükümlerine, emir ve yasaklarına  karşı çıkarak “bu zamanda bu çağda, yirmi birinci yüzyılda böyle hüküm, böyle emir, böyle yasak olur mu?” diyen kişi, İslâm’a teslim olmamış demektir. Bir örnek vermek gerekirse, nasıl ki askere giden kişi, asker ocağına teslim odlumu, oranın kurallarına göre hareket etmesi gerekir. Oranın kuralları ne ise ona uymak zorundadır. Oraya teslim olduğu halde kurallarına uymazsa, gereken ceza ne ise onu görür.  Meselâ, sabah kalkma saati altıda; fakat “ben onda kalkarım” veya nöbet saati gece üçte, birileri çıkıp da “yok, ben gündüz üçte tutarım veya hiç tutmam, verilen görevi ben yapmam, canımın istediği gibi hareket ederim, kurallara uymam!” derse cezası ne ise, onu görür. Hiç askere gitmeyip teslim olmayan kişi de “niye teslim olmadın?” diye hesaba çekilir. Ona da, verilecek ceza verilir. Bir de oraya teslim olduğu halde yukarıda değindiğimiz gibi “kafama göre, keyfime göre, çağa göre, şunu kabul ederim, şunu kabul etmem, şunu yaparım, bunu yapmam” deme hakkı ve selâhiyeti yoktur. Oranın belli başlı kuralları vardır, herkes o kurallara uymak zorundadır. Keyfîlik yoktur, kim o kurallara uyar, gereğini yaparsa, zamanı gelince kurallara uyduğu için tezkeresini verirler. O da evine sevine sevine gider. Aksi halde verilen görev yerine getirilmezse ceza görür, askerliği uzar, zor duruma düşer. Askere gidenler bunu bildiği için oranın kuralları zor gelse de ceza görmemek için katlanıyorlar, sabrediyorlar. Bu böyle olduğuna göre,  İslâm’ın belli başlı kuralları, prensipleri var. Her kim “ben müslümanım” diyorsa, bu söz “İslâm’a teslim oldum”  anlamındadır. İslâm’a teslim olduktan sonra, yukarıda örnek verdiğimiz gibi, “bana göre, şuna göre, çağa göre şöyle olsun, böyle olsun” deme hakkı ve yetkisi yoktur. Ya teslim olduğu İslâm’ın kurallarına uyar, dünya ve âhirette huzur,  mutluluk bulur, ya da hevâ ve hevesine tâbi olur, hak yoldan ayrılıp bâtıl bir yaşam biçimini tercih edip onun devamından yana olursa kendisine yazık edenlerden olur. [56]

“Din nasihattir.” [57]

“Dünyada en esaslı terbiye cemiyet için, dindir.”[58]

“Din, hayatın hayatı, hem nuru, hem esası. İhyâ-yı din ile olur, şu milletin ihyâsı.” [59]

”Dinin, imanın için bir gayret göstermezsen bir gayret,

“Bâtıl gelip, her şeyi, alt-üst edecek elbet.”[60]

“Din ve ahlâk duygularının zayıflaması, zekânın zayıf olması kadar zararlıdır.” [61]

“Din insanlık tarihine hâkim olan ve toplumları ayakta tutan en büyük kuvvettir.” [62]

 “Din; doğru inanç, riyâsız ibâdet ve yüksek ahlâk demektir.”

 “Vücudunuzu (sıhhatinizi) koruduğunuz gibi, dininizi de korumalısınız.”

 “Dinsiz bir toplum, pusulasız gemiye benzer.”[63]

 “İslâm: Hak ve hakikat imanı, saâdet ve selâmet ilmi, cemiyet, hukuk, iktisat, ahlâk nizamı, sanat düzeni, huzur ve beka duygusudur.” [64]        

 “İslâm dini, her bir üzüntü için bin teselli bulan kara gün dostudur. Sakın ümitsizliğe düşme” [65]

“İnsanlık için; ahlâkî kemâlin ve kurtuluşun tek yolu, İslâm’dan ibarettir. Gayrisi çıkmaz sokak.

 “İslâm’ın bütün emirleri, insanların yararına, bütün yasakları ise insanların zararınadır.”

 “Yol arama yorulursun, İslâm’la mutlu olursun.”

 “İslâm’ı önce kendimiz yaşamalı, sonra başkalarını dâvet etmeliyiz.” [66]

“İslâm dini, dünya ve âhiretin huzur ve mutluluk yolunu gösterir. Bu yoldan gidilirse bu gerçekleşir. İslâm’ın dışındaki bâtıl dinler ve düşünceler, bu huzur ve mutluluğu asla gerçekleştiremezler. [