İlâhî   hikmet   gereği   imtihan   dünyasında  yaşamaktayız. 

 Rabbimizin beyanıyla:

“İnsanlar imtihandan geçirilmeden sadece iman ettik demeleriyle bırakılacaklarını mı sandılar?” [122]

“And olsun ki sizi biraz korku, açlık, mallardan, canlardan eksiltmekle (fakirlikle) imtihan eder, deneriz. Sabredenleri müjdele” [123] buyuruyor.

Görülüyor ki biraz korku, açlık, mallardan canlardan eksilme gibi hususlarla imtihanla karşı karşıyayız.. Bundan dolayı mü’minler âyet-i kerimede öğretilen şu duâyı yapmalı:      

“Ya Rabbi, bize dünyada iyilik  ver, âhirette de iyilik ver. Bizi cehennem azâbından koru.” [124]

Allah’tan iyi şeyler istemeli, her türlü hastalık, keder, üzüntü ve sıkıntıdan bizleri koruması için duâ etmeliyiz. Başımıza gelen herhangi bir üzücü olayın imtihan gereği olduğunu hatırlayıp sabretmeli ve sabır için Allah’tan yardım istemeli. Ayrıca, üzücü olaylardan da kendimize çeki düzen verme açısından ibret almalıyız. Daha büyük bir üzücü olay olmadığından dolayı da yine Allah’a şükretmeliyiz.

Peygamberimiz (s.a.s.)’in bir hadisinde şöyle buyurduğu naklediliyor:

“Mü’minin durumuna hayret doğrusu; Çünkü onun durumu kendisine yarar sağlar. Bu hal, yalnız mü’min için böyledir. Eğer sevindirici bir durumla karşılaşırsa şükreder, bu onun hayrınadır (sevap yazılır). Eğer üzücü bir durumla karşılaşırsa sabreder, bu da onun için hayırlıdır (sevap yazılır).” [125]

Peygamberimiz (s.a.s.):

Asıl sabır musibetin (üzücü olayın) ilk anında olanıdır”  [126] buyurdu.

Üzücü olay karşısında hemen sabırlı olmak, orada nasıl iyi bir şekilde davranmak gerekiyorsa öyle davranmak gerekir. O an sabretmeyip bağırıp çağırdığı halde, aradan zaman geçtikten sonra “ben sabrediyorum” demek, gerçek sabır değildir.

“Ey iman edenler! Sabırla ve namazla Allah’tan yardım isteyin. Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir.” [127]

“De ki; Bize ancak  Allah’ın  takdir ettiğinden başkası   asla isâbet etmez.” [128]

Başımıza gelenler Allah’ın takdiridir, imtihan gereğidir diyerek sabretmeliyiz.

“Ancak sabredenlere, mükâfatları hesapsız (çok) verilecektir.” [129] buyrularak sabrın önemi açıkça belirtiliyor.

Mü’minlere düşen görev; gerektiği zaman, gereği gibi sabretmektir.