Bir hadisi şerifte zikredildiğine göre,Hz.Adem’in ilk sözü “Elhamdülillah”olmuştur.Müminlerinde Cennette söyleyeceği söz “Elhamdülillahtır.Biz bunu şimdiden dünyada söylemeye alışalım.

* Öyle ise beni (ibadetle) zikredin ki,ben de sizi (rahmetimle yad edeyim;bana şükredin ve bana nankörlük etmeyin. Bakara Suresi 2/152

* E b u    H ü r e y r e  (r.a.) Hz.Peygamber (s.a.v.)’in şöyle dediğini rivayet etmiştir :

--“Allah – azze ve celle --: --“Kulum beni anarken dudakları benim için hareket ettiğinde,ben onunla beraberim”buyurdu.                                                                                                                

            (8) İbn Mace ve İbn Hıbban “Sahih”inde rivayet etmiştir.Lafız İbn Mace’nindir. Tergib ve Terhib Cilt 3 sayfa 330

* Bir gün İlyas (a.s) bir yerde otururken Azrâil (a.s) onun canını almaya geldi.İlyas (a.s) ağlamaya başladı.Yüce Allah Azrâil (a.s) şöyle buyurdu:

            Benim kulum İlyas’a sor,niçin bu kadar ağlayıp sızlıyor?

            Dünyadan ayrılacağı için mi,yoksa benden korktuğu içinmi?

            İlyas (a.s.) dedi ki:

            Benim ağlayıp sızlamam şunun içindir ki,öldükten sonra ben Allah’ı zikredemiyeceğim.Benim kavmim bu ibadeti yaparken ben bundan mahrum kalacağım.

            (Tam Peygamberler tarihi sayfa 396)

         İbnu Mes'ud (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Miraç sırasında İbrahim (aleyhisselâm)'le karşılaştım. Bana:"Ey Muhammed, ümmetine benden selam söyle. Ve haber ver ki: Cennetin toprağı temiz, suyu tatlıdır. Burası (suyu tutacak şekilde) düz ve boştur. Oraya atılacak tohum da sübhânallah, velhamdülillah, ve lâilâhe illallâh, vallâhu ekber cümlesidir."

 [Tirmizî, Daavât 60, (3458).]

Hz. Ebû Bekri's-Sıddîk'in âzadlısı Yüseyre (radıyallâhu anhümâ) -ki ilk muhâcirlerden idi- anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bize dedi ki: "Size tesbih, tehlil, takdis, tekbir çekmenizi tavsiye ederim. Bunları parmaklarla sayın. Zîra parmaklar (Kıyamet günü nelerde kullanıldıklarından) suale mâruz kalacaklar ve konuşturulacaklardır."

 [Tirmizî, Daavât 131, (3577); Ebû Dâvud, Salât 359, (1501).]

AÇIKLAMA:
1-Burada, bir kısım zikirler kısaltılarak zikredilmiştir. Çoğunlukla zikri tekrar tekrar geçti ise de takdis nâdir geçenlerdendir. Bununla Sübhâne'l-Meliki'l-Kuddûs veya, Sübbûhun Kuddûsün Rabbu'lmelâiketi ve'r-Rûh zikirleri kastedilmiştir.

Hemen belirtelim ki, böyle kısaltmalar Arap dilinde eskiden kalma bir âdettir. Bir cümle dillerde çok tekerrür ederse tekrarda kolaylık olsun diye kısaltılır. Bu maksadla her kelimenin birer ikişer harfi alınıp, birbirine eklenerek yeni bir kelime ortaya konur. Yukardakilere ilâveten havkale, hay'ale, besmele gibi başka örnekler de zikredilebilir.

2-Bu hadis tesbihâtın sayımında parmakları kullanmanın efdaliyetine dikkat çekmektedir. Zîra Resûlullah parmakların sorumluluğunu, konuşturulacağını belirterek, sayılmasını istemiştir. Daha önce de belirttiğimiz gibi, âlimler sayının doğru yapılmasını esas alırlar. Öyle ise doğru sayım parmakla yapılabiliyor, karıştırmadan, eksik veya ziyade sayımdan emin olunabiliyorsa efdal olanı parmağı kullanmaktır. Ama bundan endişe eden kimse tesbih gibi başka bir şey kullanır.

Hadis No : 1868

Ravi: Abdullah İbnu Amr İbni'l-As

Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: "İki haslet -veya iki hallet - vardır ki onları Müslüman bir kimse (devam üzere) söyleyecek olursa mutlaka cennete girer. Bu iki şey kolaydır. Kim onlarla amel ederse, azdır da... Her (farz) namazdan sonra on kere tesbih (sübhanallah), on kere

tahmid (elhamdülillah), on kere

tekbir (Allahu ekber) söylemekten ibarettir." (Abdullah der ki:) "Ben Resulullah (sav)'ın bunları söylerken parmaklarıyla saydığını gördüm. Resulullah devamla buyurdular: "Bunlar beş vakit itibariyle toplam olarak dilde yüzellidir. Mizanda bin beş yüzdür, "ikinci haslet" ise yatağa girince Allah'a yüz kere teşbih, tekbir ve tahmid'de bulunmanızdır. Bu da lisanda yüzdür, mizanda bindir. (Her ikisi toplam iki bin beş yüz eder.)" Resulullah (sav) sözlerine şöyle bir soru ile devam etti: "Hanginiz bir günde, gece ve gündüz iki bin beş yüz günah işler?" "Bunları niye söylemiyelim ey Allah'ın Resulü?" dediler. Şu cevabı verdi: "Şeytan, namazda iken her birinize gelir: "Şunu şunu hatırla" der, ve namazdan çıkıncaya kadar devam eder. (Bu hatırlatmaların neticesi olarak) kişi bu tesbihatı terk bile eder. Kişi yatağına girince de şeytan ona gelir, (zikir yapmasına imkan vermeden) uyutmaya çalışır ve uyutur da."

Kaynak: Tirmizi, Da'avat 25, (3407); Ebu Davud, Edeb 209, (5065); Nesai, Sehv 90, (3, 74)